sobota, 25 marca 2017

Old Village / Starawieś

Pentax K10D

Old Village estate is situated nine kilometres to the north-west from the town of Węgrów. The palace is styled in Neo-gothic English fashion and is surrounded by a large park. The first written account of wooden manor house in the village came from 1619 when the place belonged to Radvila family. Later the estate belonged to Krasiński family, as well as to Ossoliński and Jezierski family. In 1840 Maria Jezierski married Russian Duke Sergiej Golicyn who participated in suppression of November Insurrection of 1830. New owner began the rebuilt and enlargement of the palace since 1843.  From 1853 till 1856 the interiors were transformed by Bolesław Podczaszyński in combination of Italian Renaissance and English Gothic style.  Unfortunately in 1871 the palace was burned down. A few years later in 1879 the old owners, Krasiński family, returned to Old Village. 

Zespół pałacowo-parkowy położony jest w miejscowości Starawieś w odległości 9 kilometrów na północny -zachód od Węgrowa. Pałac w stylu neogotyku angielskiego otoczony jest parkiem. Pierwsze wzmianki o drewnianym dworze w Starejwsi jako własności Radziwiłłów pochodzą z roku 1619. Kolejni właściciele majątku to Krasińscy, następnie Ossolińscy i Jezierscy, którzy jako wiano Marii Jezierskiej przekazują dobra w 1840 roku na rzecz Rosjanina Ks. Sergiusza Golicyna – oficera, który uczestniczył w tłumieniu Powstania Listopadowego. Nowy właściciel rozpoczyna w roku 1843 generalną przebudowę i powiększenie  pałacu. Po obu stronach pałacu wzniesiono dwie oficyny, zaprojektowano park, który wtapia się w krajobrazową kompozycję resztek dawnych systemów obronnych. W latach 1853 – 1856 wg projektu Bolesława Podczaszyńskiego, wykonano dekorację wnętrz w duchu neogotyku angielskiego i neorenesansu włoskiego. W 1871 r. pałac uległ zniszczeniu w pożarze. W 1879 do Starejwsi ponownie wracają Krasińscy. 

Pentax K10D

WWII brought about another collapse of the estate. After the war the palace became nationalized like all the other castles, palaces and manor houses in Poland. In 1966 the estate was lucky to gain a new, wealthy owner, National Bank of Poland. Since then it has been beautifully and painstakingly restored and returned to its former glory. Unfortunately the visitor can only admire it from outside as it does not allow the guests. 

Pentax K10D

II wojna światowa przyczyniła się do dewastacji majątku, który po jej zakończeniu został przejęty przez Państwo. Od 1966 roku obiekt stanowi własność Narodowego Banku Polskiego, który przeprowadził rewaloryzację zespołu, przywracając pałacowi dawną świetność. Szkoda, że pałac nie jest dostępny dla zwiedzających.

Pentax K10D

niedziela, 19 lutego 2017

Duchy of Masovia Castle in Liw / Zamek książąt mazowieckich w Liwie

Nikon D700 / Nikkor 35-135

Eighty kilometers east of Warsaw, in the valley of the River Liwiec there is an old stronghold which once belonged to the Dukes of Masovia. Osiemdziesiąt kilometrów na wschód od Warszawy, w rozległej dolinie rzeki Liwiec, w Liwie, znajduje się malowniczo położony zameczek Księstwa Mazowieckiego. 

Nikon D700 / Nikkor 35-135

The stronghold was built for Duke of Masovia Janusz I Old (born 1346 died 1429). At the time the castle was situated in a strategic place at the bank of the River Liwiec which created a natural border between the Duchy of Masovia and Lithuania. The stronghold in Liw was to protect Masovia from the frequents invasions of Lithuanians and Yotvingians.  After the Polish- Lithuanian union in 1385 and the incorporation of Masovia into Crown of Poland in 1526 the castle lost its importance. Liw returns to its former glory for a short time during the reign of Queen Bona who lived in Masovia with her daughters after the death of her husband.  Unfortunately in 1703 Swedish invadors captured the castle in Liw, destroyed it and robbed everything of value sailing it to Sweden. In 1792 the manor house was built where the castle once stood. It served as the headquarters of local governmental administration. During WWII Otto Warpechowski convinced Germans that what was left of the stronghold of Dukes of Masovia, was  in truth the ruins of old Teutonic Order castle. Germans rebuilt the castle recognizing it as a part of the German culture which supposedly existed in eastern Masovia in Middle Ages.

Nikon D700 / Nikkor 35-135
Warownię wzniesiono z inicjatywy księcia warszawskiego Janusza I Starszego (ur. 1346 – zm. 1429). Zamek położony w strategicznym miejscu nad rozlewiskami Liwca, na pograniczu mazowiecko – litewskim, chronił  Księstwo Mazowieckie przed najazdami Litwinów i Jaćwingów. Po Unii z Litwą (1385) i włączeniu Mazowsza do Korony (1526) zamek stracił swoje graniczne  znaczenie.
Lata świetności przeżywa Liw na nowo w czasach Królowej Bony. Jednak w 1703 roku Szwedzi zdobyli Liw, następnie zburzyli twierdzę a wyposażenie wywieźli na drugą stronę Bałtyku. Na miejscu warowni postawiono w 1792 roku dwór, który stał się siedzibą starostwa i sądu ziemskiego.  
W czasie II wojny światowej Otto Warpechowski przekonał  Niemców, że ruiny mają krzyżackie pochodzenie.  Spowodował odbudowę polskiego zamku przez okupantów, przekonanych o obecności germańskiej kultury na wschodzie Mazowsza. 

Zenit TTL  /   Fuji Superia 200

After the war the rebuilt of the castle was completed. The museum of old weaponry was created in the manor house in 1963. Po wojnie dokończono  odbudowę zamku a we dworze umieszczono w 1963 roku Muzeum Zbrojownię. 

Zenit TTL  /   Fuji Superia 200

czwartek, 16 lutego 2017

Lipka Tatars from Nemezis in Lithuania / Lipki z Niemieży

Nikon D70, 18-70

It was 2005 when I visited a town of Nemezis situated only eight kilometers from Vilnius, the capital of Lithuania. Along the road leading to Vilnius there was certain inn famous for the meetings of poets and conspirators. There, away from the agents of the tsarist Okhrana,  in the 1829s gathered friends who celebrated freedom of speech and convictions while they enjoyed good wine and song. Among them there was Adam Mickwicz, Tomasz Zan and Jan Czeczot as well as other. Był rok 2005, kiedy odwiedziłem podwileńską miejscowość Niemieża, położoną 8 kilometrów od stolicy Litwy. Przy trakcie prowadzącym z Wilna znajdowała się dawniej karczma, w której z dala od agentów carskiej ochrany, zbierali się w latach dwudziestych XIX wieku przyjaciele cnót i nauk.  Adam Mickiewicz, Tomasz Zan, Jan Czeczot i inni czcili tu Bachusa w pieśni i winie.

Nikon D70, 18-70

 

Nemezis has been inhabited by Tatars often called Lipka since the 14th century. The small viallage has been for centuries the home of Poles, Lithuanians, Belarussians, Russians and Tatars who lived peacefully as close neighbours. Today there is around one hundred and twenty Tatars in the village. 
Niemieża to miejscowość zamieszkała od XIV wieku przez Tatarów zwanych też Lipkami. Żyją tu obok siebie, Polacy stanowiący większość mieszkańców, Litwini, Białorusini, Rosjanie i Tatarzy. Ci ostatni w liczbie około stu dwudziestu osób.

The name of the village, Nemezis, comes from the way the land was given to Tatars, who could take it without measuring it. It is said that it was the will of Grand Duke of Lithuania Vytautas the Great who invited Lipka to his country in the late 14th century. In 1684 the mosque was built which was later burned down and rebuilt in 1909. Nazwa Niemieża pochodzi od sposobu przydzielania ziemi Tatarom, którą mieli brać nie mierząc jej. Taka była ponoć wola Wielkiego Księcia Witolda, który osiedlił tu Lipków w końcu wieku XIV. W 1684 roku zbudowano meczet, który później spłonął a obecny powstał w roku 1909.

Nikon D70, 18-70

The mosque in Nemezis is surrounded by old commentary where hundreds of Tatars were buried. Dookoła meczetu niemieskiego znajduje się stary mizar, czyli cmentarz tatarski z kilkuset nagrobkami.

Nikon D70, 18-70


Nikon D70, 18-70

Nikon D70, 18-70

High school in Nemezis in trilingual. Nearly six hundred students attend it and half of them are Polish. Three languages are used in school, Polish, Russian and Lithuanian. Unfortunately the children who decide to take Polish are treated unfairly when compared to Lithuanian children whose classrooms are much better equipped. Here, you must pay certain price for admitting to be Polish. Lithuanian government discourage children from remembering of their Polish background which is most unjust and discriminatory.  Most interesting is that at school in Nemezis students can choose to study one of three religions in their obligatory Religious Studies classes; Catholic, Eastern Orthodox or Muslim. 

Szkoła Średnia  w Niemieży jest trójjęzyczna  i są tu klasy polskie, litewskie i rosyjskie. Naukę pobiera blisko 600 uczniów, z których ponad połowę stanowią Polacy. Muszę stwierdzić, że klasy polskich uczniów są dużo gorzej wyposażone, niż sale w których uczą się dzieci litewskie. Taką cenę płaci się tu za polskość i taka dziwna i niesprawiedliwa jest polityka rządu Republiki Litewskiej wobec Polaków. Niemieska szkoła jest jedyną na Litwie, gdzie wykładane są trzy religie: katolicka, prawosławna i mahometańska.





Sklep w Niemieży


I was not taken aback by the presence of Tatars in Lithuania as I expected it. Nevertheless my astonishment was great when on entering one of the small shops, in search of famous Lithuanian bread, I found out that the owner had the same surname as I. The lady, who sold me bread, was amazed and rather disapproving that I knew nothing of my Tatars roots. She was convinced that every person bearing Wilczyński surname had to come from Nemezis. She advised me to visit the mosque and the cemetery to look for my ancestors which surely must be there. I was left speechless. The lady could not believe when I tried to explain to her that my family lived for centuries right in the middle of Poland, north of Warsaw, that they were all Catholics and had nothing to do with Tatars. When I walked around the graveyard I found the tomb of Imman Joseph Wilczyński who died in 1925! The inscriptions on the tombstones were in three languages, Polish, Russian and Arab. 



Nie zaskoczyła mnie obecność Tatarów na Litwie ale jakież było moje zdziwienie, gdy po wejściu do jednego z miejscowych sklepów spożywczych, poszukując słynnego wileńskiego chleba, znalazłem na tabliczce informującej o osobie prowadzącej sklep swoje nazwisko. Natychmiast wyraziłem swoje zaskoczenie.  Pani o wyraźnych rysach tatarskich, która podała mi chleb, stwierdziła z wyraźnym wyrzutem w moją stronę, że nie tylko ona , ale całe gniazdo Wilczyńskich znajduje się tu w Niemieży i to wstyd, że nic nie wiem o swoim tatarskim pochodzeniu. Formalnie odebrało mi mowę. Widząc moją konsternację powiedziała żebym koniecznie obejrzał meczet i mizar, bo tam leży wielu Wilczyńskich. Na cmentarzyku okalającym nieduży drewniany meczet, znalazłem pośród innych nagrobek Imama Józefa Wilczyńskiego zmarłego w 1925 roku. Inskrypcje na kamieniach nagrobnych są w języku polskim,  lub rosyjskim i arabskim.  



The explanation to this confusion is rather simple.  Tatars who came to live in Lithuania centuries ago, often took well-known names of Polish noblemen for their owns, strengthening and enriching the melting pot of cultures of the Commonwealth of Lithuania and Poland. Tatarzy, którzy osiedli na terenie Litwy, przybierali często nazwiska szlachty polskiej, wzbogacając tygiel kultur Rzeczypospolitej. 

KOMENTARZE:
Wojciech Górski Przy okazji - wypadałoby napisać, że w tej miejscowości w dniu 3 listopada 1656 r. został zawarty rozejm polsko-rosyjski, który uratował Rzeczpospolitą od rozbiorów! Zawarty miesiąc później traktat rozbiorowy w Radnot (6 XII 1656) między Szwecją i Siedmiogrodem, do którego włączyły się Prusy, Bogusław Radziwiłł i Chmielnicki, groził zupełnym rozbiorem państwa polskiego.
Lubię to!Odpowiedz13 godz.
Janusz Wilczyński Prawda,prawda! Rozejm przedstawiany jest jako sukces polskiej dyplomacji, choć faktycznie Rosja nie chciała dopuścic do zbytniego osłabienia Polski i wzrostu potęgi Szwecji.
Wojciech Górski Jednak był sukcesem - szkoda że po upadku Smoleńska i w czasie okupacji Wilna, ale rozbiór szwedzko-rosyjski w tym czasie był zupełnie możliwy. Była to zasługa "szelmy" Gosiewskiego - "śliskiej" postaci, skrajnie kontrowersyjnej.
Janusz Wilczyński Toż to syn tego Gosiewskiego, którego Żółkiewski zostawił był w Moskwie.
Wojciech Górski To ja wiem, ale chyba ten z PiS, który zginął w Smoleńsku (400 lat po bitwie pod Kłuszynem), to nie rodzina?
Janusz Wilczyński He,he. Kto wie...?

niedziela, 22 stycznia 2017

Manor house in Gałki village / Dwór w Gałkach


Pentax K10D , Takumar 35/2,8

Gałki village from the 15th to 18th century belonged to Gałecki family. Later the estate was owned by several other noble families such as Rudziński, Klicki, Łubieński, Popiel. In 1876 the new brick house was erected for Krzywiński family. It was designed by Boleslaw Paweł Podczaszyński.

Gałki od XV do XVIII w. należały do rodu Gałeckich. Potem przechodziły w ręce Rudzińskich, Klickich, Łubieńskich i Popielów. W 1876 roku zbudowano dla rodziny Krzywińskich murowany dwór według projektu Bolesława Pawła Podczaszyńskiego. 

Pentax K10D , Tamron 70-300

With the beginning of the 20th century the estate was owned by Władysław Kraśniewski. In 1930 the estate was divided into smaller parts and sold out due to huge debt of its owner. Until 1944 Mr Roman Kowalski resided in the house. After the war the estate became largely devastated. It existed as SAF- State Agricultural Farm. The chief manager of SAF ordered to cut off a few dozens of old trees in one day. Some of them were two hundred years old.
Z początkiem XX wieku majątek przeszedł w posiadanie Władysława Kraśniewskiego. W latach trzydziestych w wyniku długu, dobra uległy parcelacji a dwór do 1944 roku użytkowany był przez Romana Kowalskiego. Po wojnie posiadłość zajęło Państwowe Gospodarstwo Rolne i jak niemal wszędzie, dwór uległ poważnej dewastacji. Zniszczono również park w którym „dyrektor” PGR. nakazał wyciąć jednego dnia, kilkadziesiąt dwustuletnich drzew. 

Pentax K10D , Takumar 35/2,8

Todays, thanks to the care of Gujski family, the house not only returned to its former glory but also became the cultural center of the neighbourhood. On the tympanum we read in Latin Gloria Tibi Domine meaning Glory to you, Lord. New trees are planted in the park. The owners rescue and move to Gałki wooden artifacts from other villages. From the south Gałki estate borders with picturesque fishing ponds which stretch up to the Museum of Wooden Architecture in Nowa Sucha.
Obecnie dzięki rodzinie Gujskich, dworek nie tylko odzyskał dawną świetność, ale stał się też lokalnym centrum kultury. Na tympanonie umieszczono napis „Gloria Tibi Domine” – Chwała Tobie, Panie. Nasadzane są nowe drzewa, dzięki którym park otaczający dwór odzyskuje dawny charakter. Właściciele sprowadzają do posiadłości stare zabudowania wiejskie, tworząc zalążek pięknej kolekcji architektury drewnianej. Posiadłość w Gałkach zamyka od strony południowej wyjątkowo malowniczy zespół kilkunastu stawów hodowlanych, ciągnący się aż do skansenu w Nowej Suchej. 

Manor house in Gałki is the most unusual house and very fortunate to gain new owners who see the urgent need to cultivate Polish national culture.
Dwór w Gałkach to miejsce niezwykłe, które miało szczęście trafić w ręce Państwa Gujskich, zasługujących na miano wskrzesicieli kultury narodowej.  

Pentax K10D , Takumar 35/2,8

Pentax K10D , Takumar 35/2,8


Pentax K10D , Tamron 70-300

Pentax K10D , Tamron 70-300


Dwór w Gałkach w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Dziękuję Panu Tomaszowi Nasiłowskiemu za przesłanie fotografii.

Zamieszczam linki do reportarzy opowiadających o właścicielach dworu w Gałkach:
http://vod.tvp.pl/15296460/11062014
oraz