Manor house in Niwiski village / Dwór w Niwiskach

Ten miles west from Siedlce in Niwiski village there is classicist, brick manor house built in the second half of the eighteenth century for the Ossoliński family.

15 kilometrów  na zachód od Siedlec w miejscowości Niwiski znajduje się klasycystyczny, murowany dwór wzniesiony w 2 połowie XVIII wieku dla rodziny Ossolińskich. 

Initially the house had late baroque features and in all probability mansard roof. The manor house is surrounded by two brick outbuildings and representative entry gate. Ground-floor building was modified in the early nineteenth century. The overall baroque style of the house was changed into classicist  which was more in fashion at the time. The roof was remodeled into simpler hipped one and the arcaded portico was added. 

Pierwotnie utrzymany w stylu późnobarokowym przykryty był prawdopodobnie mansardowym dachem. W skład zespołu oprócz dworu, wchodzą dwie murowane oficyny i brama wjazdowa. Parterowy budynek uzupełniono w pierwszej ćwierci następnego stulecia trójarkadowym portykiem z trójkątnym szczytem, a następnie zastąpiono dach barokowy, prostym czterospadowym, zmieniając ostatecznie charakter obiektu na klasycystyczny. 

Late baroque brick gate from the second half of the eighteenth century leads to the estate.  On the front lawn we find the seventeenth century brick pillar decorated with coat of arms reliefs. Next to the gate our attention is drawn by beautifully restored outbuilding covered with mansard roof.

Do posiadłości prowadzi trójosiowa, późnobarokowa brama wjazdowa z 2 połowy XVIII wieku. Na dawnym gazonie znajduje się siedemnastowieczny  słup wykonany z piaskowca  z  głowicą ozdobioną płaskorzeźbami herbów. Obok bramy zwraca uwagę pięknie odnowiona kordegarda przykryta mansardowym dachem. 

The manor house is surrounded by eight acres of picturesque park started in the first half of the nineteenth century. The most eye catching part of the grounds is the noteworthy alley. On the other side of the entry gate we can find the remnants of brick farm buildings from the second half of the nineteenth century. Chestnut trees planted along the road lead to the eighteenth century figurine of the Blessed Virgin Mother of God.

Posiadłość otoczona jest parkiem krajobrazowym o powierzchni czterech hektarów założonym w 1 połowie XIX wieku, w którym wyróżnia się okazała aleja.

Nieopodal po drugiej stronie ulicy znajduje się zespół folwarczny z murowanymi budynkami z 2 połowy XIX stulecia. Od bramy prowadzi długa aleja kasztanowa do figury Matki Boskiej z XVIII wieku.

The first owners of the estate were Casimir and Frances Ossoliński, then the heir to Niwiski became their daughter  Apolonia Rudzińska, eventually the house was in possession of  Kuszel family for the longer time. In 1898 Przanowski family bought out the estate and after them in 1939 Cyzman family. In the late 1920s the estate consisted of over 1500 acres. 

Po pierwszych właścicielach, Kazimierzu i Franciszku Ossolińskich dziedziczką majątku była Apolonia Rudzińska z domu Ossolińska, a po niej majątek dziedziczą Kuszlowie. W 1898 Niwiski przechodzą w ręce Przanowskich, a w 1939 Cyzmanów. W końcu lat dwudziestych ubiegłego wieku majątek liczył 730 hektarów.

During the course of communist oppression in Poland the manor house in Niwiski served as kindergarten, post office and the library. At present the new owner is renovating the house and its surroundings. 

W czasach niewoli komunistycznej mieściły się  we dworze gminne przedszkole, świetlica, poczta, biblioteka itp. Obecnie nowy właściciel prowadzi prace remontowe. 

Heading to Chotycze / Kieruj się na Chotycze

Transmitting  tower in Chotycze is nearly 313 metres tall and can be seen from afar. In search of another manor house I directed myself by it. Five kilometres from Łosice heading in the direction of Chotycze, on the right from the main road, we can see characteristic wall of greenery so very typical of an old estate belonging to Polish gentry. After 150 metres of stroll we walk through the gate leading us to the tree lined avenue. From afar we can see the unique neo – gothic decorations of the facade.  

Maszt nadajnika radiowo – telewizyjnego w Chotyczach liczący 313 metrów wysokości widoczny jest z daleka. Szukając kolejnego dworu, kierowałem się na ten obiekt. Pięć kilometrów za Łosicami w kierunku Chotycz, widoczna jest na prawo od drogi,  charakterystyczna ściana zieleni, która nieomylnie prowadzi do dawnej posiadłości szlacheckiej. Po stu pięćdziesięciu metrach pojawia się brama a za nią aleja i dwór. Już z daleka rzuca się w oczy oryginalny, neogotycki ryzalit fasady.

Manor house in Chotycze was built around 1830 for Wężyk family as a one floor residence. By the end of the 19th century another floor was added. Moreover the outside of the building was remodeled to imitate Gothic style of north- eastern part of Europe.

Dwór w Chotyczach pochodzi z około 1830 roku i został pobudowany dla rodziny Wężyków jako budowla parterowa. Pod koniec XIX wieku dodano w środkowej części piętrowej fasady ryzalit, występujący z obu stron budowli i zwieńczony schodkowym szczytem ze sterczynami. Podobnie zmodyfikowano szczytowe ściany domu. Neogotycki motyw odwołuje się do ceglanego gotyku północno – wschodniej Europy. 

In the 16th century Chotycze belonged to Lithuanian noble family of Kiszka, later Zabrzeziński and Ilinicz, and from the early 19th century to Wężyk. From the late 19th century the estate belonged to Węgliński family. In the late 1920s the estate consisted of 60000 acres. During WWII the building housed the German hospital. In times of communism it served as the headquarters of agricultural cooperative. Later it slowly fell into ruin. The bust of Polish national hero Tadeusz Kościuszko found its place in front of the manor after the last war. Beautiful park founded in the middle of 19th century survived together with picturesque artificial lakes. New owner brought the house to its former glory.

W XVI wieku Chotycze należały do litewskiego rodu Kiszków, potem Zabrzezińskich i Iliniczów, a od początku XIX wieku do Wężyków. Od końca XIX wieku dobra należały do Węglińskich. Pod koniec lat dwudziestych majątek liczył 600 hektarów. W czasie II wojny światowej we dworze znajdował się niemiecki lazaret. W czasach komunizmu była tu szkoła a następnie siedziba Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej, potem opuszczony budynek przez wiele lat  niszczał. Po wojnie przed dworem umieszczono popiersie Tadeusza Kościuszki. Wokół domu zachował się piękny park krajobrazowy z połowy XIX wieku ze malowniczymi stawami. W rękach nowego właściciela dwór odzyskał dawny blask. 

Pomnik Tadeusza Kościuszki dłuta Romualda IV Mikoszewskiego postawiony został w czasach, gdy we dworze mieściła się szkoła

Fotografia jest własnością Pani Zofii Czarkowskiej, dyrektora Szkoły Podstawowej w Ruskowie a przekazana została przez Pana Sławomira Kordaczuka, z-cę dyrektora Muzeum Regionalnego w Siedlcach.

Materiały do powyższego artykułu pozyskałem uczestnicząc w 63 wycieczce Siedleckiego Klubu Kolekcjonerów pod wodzą prezesa klubu Pana Sławomira Kordaczuka.
Zdjęcia wykonałem aparatem Nikon D700 z obiektywem Nikkor 35-135 i filtrem polaryzacyjnym.

foto: Sławomir Kordaczuk

foto: Sławomir Kordaczuk

foto:Sławomir Kordaczuk

Bardzo dziękuję Panu Sławomirowi Kordaczukowi za nadesłanie zdjęć.

Literature/Sources:Piotr Libicki, Marcin Libicki, Country manor houses and palaces in Mazovia. Poznań 2013.

http://www.polinow.pl/toporow_chotycze-chotycze

Literatura:Piotr Libicki, Marcin Libicki, Dwory i pałace wiejskie na Mazowszu. Poznań 2013.

http://www.polinow.pl/toporow_chotycze-chotycze